Muiden-Pampus-Muiden Roeisloepenrace 2019


Roeiteam WBS Wagenborg

Vrijdagmiddag 1 november 

Onze sloep was in de vroege ochtend al overgegaan met de veerdienst en stond al in Harlingen op ons te wachten. Het grootste gedeelte van ons team nam de 16.15 sneldienst naar de wal. Vol spanning en nieuwsgierigheid kwamen we aan in het regenachtige Harlingen waar we de sloep aankoppelden en koers zetten naar Muiden. Onderweg maakten we een aantal stops, zo moesten er nog spullen worden opgehaald en werden we halverwege voorzien van iets te eten. Na een tijdje rijden kwamen we dan aan bij het kranen. Meteen de sloep het water in en we werden neergelegd voor het sluisje. Nu was het eindelijk tijd voor avondeten. 

Gezamenlijk met de teams Gouteyck, Houtman en de Rijp hebben we onze magen goed gevuld met een stamppotbuffet en vervolgens zijn we richting de slaapschepen gegaan. En en al gezelligheid zijn de juiste woorden om de sfeer aan boord van de Josina Elisabeth. Er werden spelletjes gespeeld, gezellig gekletst en verwachtingen over de races van morgen gedeeld. In de avonduren druppelde iedereen langzaam af richting de slaapvertrekken. 8 uur slapen, een stevig ontbijt en dan om  10.30 de start voor ons. 

Zaterdag 2 november

Het was prima weer, de stortbui die we toen over ons heen kregen was dan ook niet echt welkom, maar we gaan door. Oproeien naar de startlijn. We startten om 10.38, tegelijk met onze grote concurrent de Paardekreek. Focus in de sloep. Puntjes in het water. 3…2…1! 3 korte klappen op je armen, 7 lange slagen en we zijn weg. 50 sprintslagen zodat we voor onze concurrent zitten.  

We horen gejoel vanaf de slaapschepen en ik zie onze medestudenten juichen! Dat voelt goed, doorgaan nu, vasthouden. We komen de havenmonding uit, golfjes en wind, maar daar zijn we op getraind. Nu volhouden, tempo houden en doorgaan. Allerlei sloepen worden door ons ingehaald en onze sloep loopt mooi door. We krijgen een slokje en gaan om Pampus heen. Wind op de kop. De Paardekreek probeert langs ons te komen maar we geven geen ruimte, dan moeten ze de buitenbocht nemen. Uiteindelijk heeft de  Paardekreek ons ingehaald maar we blijven er vlak achter, we hebben onze plek niet weggegeven. We zien de West-Arvada achter ons aankomen. “De West-Arvada gaat ons niet voorbij!” wordt er geroepen. Eenmaal in de haven zit de West-Arvada nog steeds achter ons.

We worden weer aangemoedigd door de andere WBS teams en halen nog dat laatste beetje uit onszelf tijdens de eindsprint. We doen er ongeveer 50 minuten over en dan trekken we de sloep over de finish. Rustig uitroeien, de sloep aan de kant leggen en op naar het slaapschip om warme kleding aan te trekken en te lunchen. Dat lunchen dat lukte wel want er waren overheerlijke pannenkoeken voor ons gebakken. Aan dek hebben we gewacht de jongens aan te moedigen en vervolgens maakten we ons klaar voor de tweede start. 

Het zonnetje schijnt, nog één wedstrijd en dan feest. We moeten nog even alles geven. Van andere teams horen we dat de wind wat is gaan liggen, dat bied perspectief. We liggen weer klaar aan de startlijn en vertrekken. Het startje gaat goed en we liggen voor de Paardekreek. De heenweg naar Pampus gaat goed, maar net voor het eiland rukt de wind op en zakken we in. De  Paardekreek gaat ons voorbij en even later ook de West-Arvada, wat is er aan de hand? De terugweg is moeizaam, de wind vol op de boeg en soms voelt het alsof we niet vooruit komen. “Dames wat is dit?!” wordt er geroepen. Hebben we dan teveel gegeven de eerste wedstrijd? Moeizaam gaan we terug en sprinten door de haven, de sprint gaat goed ondanks dat er soms weinig ruimte is in te halen. We worden aangemoedigd “Kom op Wagenborg! Niet inzakken! Ga door dames! Blijf gelijk!” “DEZE IS VOOR NORA!” Nog eventjes en dan horen we ons nummer, we zijn gefinisht, helemaal kapot. Wat is het geworden? Willen we het weten? We krijgen van de Rijp een biertje zodra we de sloep uitstappen. Iedereen is stil, moe, op. Op het schip ploffen we neer op de bank/op bed/aan dek. Zodra de heren startten begint iedereen weer een beetje tot leven te komen. We hebben ons best gedaan. Dit was wat erin zat en dat is goed zo.

Zodra alle teams zijn gefinisht, gedoucht en bijgekomen van de wedstrijd gaat de tap open. Het is nu klaar voor vandaag, nu mag er feest gevierd worden. We hebben het naar ons zin, het is gezellig en iedereen voelt zich voldaan. Tijdens het traditiegetrouw spare-ribs eten op zaterdagavond worden de speeches gehouden. Door de jongsten, de oudsten, de nieuwen, de ervaren, de sturen, de vrouwen, voor iedereen wordt wel een categorie gevonden. De grootste boodschap van de avond: “Vanavond wordt er feest gevierd!”  

En dan is het zover, de prijsuitreiking. Voor de dames van de Wagenborg van vorig jaar en dit jaar is het spannend. Gaan ze die kuikenprijs pakken waar het afgelopen jaar door het vorig team zo hard voor gestreden is. Nummer 3 wordt opgenoemd. Nu wordt het spannend….. “Nummer 2, Paardekreek!” Nora en Leonie pakken  elkaar vast en beginnen te juichen, ze hebben hem, we hebben hem. Op het podium wordt de gouden kuikensloep in ontvangst genomen. Gefeliciteerd naar het team van afgelopen jaar!! We gaan terug naar de boot waar we het nieuws delen met de heren van de Gouteyck. Het feest kan nu pas echt van start en wat wordt er genoten. Als ons fust aan boord leeg is zoeken we de gezelligheid in de feestent op. 

Zondag 3 november

De volgende ochtend druppelt iedereen langzaam uit bed. Vermoeide hoofdjes aan de ontbijttafel. Nog één keer die 7,5 kilometer en dan zijn we er, dan is het voorbij. We delen de wilde verhalen van afgelopen avond en vragen ons af hoe de wedstrijd zal verlopen. We startten al rond 10 uur en hebben besloten omdat het zondag is in overall te roeien. 3… 2… 1… en gaan! Trek haar er nog een laatste keer doorheen. We hebben goed weer, het zonnetje schijnt er is niet veel wind en weinig golven. Voor de laatste keer dit weekend worden we aangemoedigd. We doen er zo’n 53 minuten over voordat we de finishlijn weer passeren. Beter dan verwacht. 

De sloep wordt naar de Cornelis Douwes neergelegd  en we verplaatsen ons naar het slaapschip. De spullen worden ingepakt, er wordt gedoucht en dan mogen we nog voor de laatste keer de heren aanmoedigen. En dat was het dan, Muiden Pampus Muiden 2019. Wanneer alle spullen zijn ingeladen wordt er nog een laatste keer de gezelligheid in de tent opgezocht. De Houtman wint de derde prijs in zowel het Nederlands Kampioenschap als MPM in de tweede klasse! Super mannen! 

Na de prijsuitreiking wordt er koers gezet naar het eiland, met een korte tussenstop bij de Mc Donald’s in Lemmer. De verloren calorieën worden weer aangevuld en dan gaan we toch echt naar huis. De sloep wordt aan een auto gekoppeld, de spullen uit de bus naar Doeksen getild en dan is het toch echt klaar. Het weekend voorbij. Op de boot is het stil, er wordt slaap ingehaald, belevenissen gedeeld en voor je het weet zie je dan het licht van de Brandaris alweer. THUIS. Na een voldaan weekend weer lekker thuis op Terschelling. Roeiseizoen 2019 is voorbij en de sloep  gaat het onderhoud in. 

Lieve Nora, onwijs bedankt voor het opzetten van dit nieuwe team, je coaching en alles wat je geregeld hebt! We gaan je trots maken volgend seizoen! Heel veel succes op stage volgend jaar!

@sarahoutman

Cornelis Douwes

Echte mannen (en Sanne) roeien MPM!
Vrijdag 1 november 2019.
Voor de verandering hebben wij dit keer de 17:30 boot vanaf Terschelling. Dit weekend staat de laatste roeiwedstrijd van het kalenderjaar 2019 op de planning. En wat voor een wedstrijd! Het Muiden-Pampus-Muiden roeiweekend. Dit is de afsluitende race van het FSN.

Eenmaal aan boord van de MS Friesland sloeg de verveling toe. Gelukkig had Yannick het spel yahtzee bij zich. Al snel vlogen de dobbelstenen fanatiek door de salon. Eenmaal in Harlingen aangekomen is de bus die wij gehuurd hebben opgehaald en de sloep achter de bus gehangen. Onderweg naar Muiden hebben wij een stop gehouden bij de Mac om de broodnodige calorieën aan te vullen. Na deze stop kwamen wij rond middernacht aan in Muiden. In Muiden zijn wij aan boord gegaan van ons slaapschip. Na een lange rit is vrijwel iedereen gelijk te kooi gegaan om te gaan slapen.

Zaterdag 2 november 2019

06:30 gaat de wekker. Dat deed wel even zeer. De sloep moest nog te water worden gelaten en dat moest helaas al om 07:00 uur gebeuren. Nadat de sloep in het water lag zijn we richting de sluis gevaren. Hier moesten we een half uur wachten. Gelukkig bood een potje yahtzee de oplossing om in de vroege morgen te moet wachten. Echte mannen gooien grote straat! Nadat de sluis achter ons lag hebben we de sloep afgemeerd en zijn we begonnen met de voorbereidingen van de eerste race. Om 12:19 was het onze beurt om de eerste race van 7.5 kilometer te gaan roeien. De heenweg hadden we de wind mooi mee en we waren snel bij het eiland Pampus. Hier moesten we omheen draaien en weer terug naar de haven roeien. Dit was een stuk zwaarder met de wind tegen. Met een tijd van 50:13 en een wattage van 52.8 waren we best tevreden. Na de race goed uitrusten en eten. Voor de tweede race hadden we een mooi plan opgesteld. Op de heenweg profiteren van de meewind met lange slagen en op de terugweg zo hard mogelijk terug naar de haven. Zo gezegd zo gedaan, met de wind in de rug roeiden we een mooie snelheid. We waren snel bij Pampus en de sfeer zat er goed in. Na de draai op Pampus roeiden we mooi hard richting de haven terug. Helaas had een mede kuikensloep de situatie compleet verkeerd ingeschat met een aanvaring als gevolg. Door deze aanvaring verloren wij ons roer en dreven wij af van het parcours. Douwe (onze stuurman) heeft het voor elkaar gekregen het roer er weer op te krijgen. De teleurstelling was enorm want door dit ongeval verloren wij een hoop tijd en snelheid. Na een motiverende speech van Douwe hebben we er alles aan gedaan om zo snel mogelijk terug naar de haven te roeien. Na het passeren van de finish was iedereen gesloopt en ontzettend teleurgesteld. Gelukkig geen ernstige schade overgehouden aan de aanvaring. Uiteindelijke tijd van de race was 52:15 met een wattage van 45.5. Veel lager dan de eerste race dus. Na deze toch wel teleurstellende race zijn we met alle roeiteams van de Zeevaartschool Terschelling gaan eten. Nadat onze buik goed gevuld was van de overheerlijke spareribs zijn wij richting het MPM feest gegaan. Het was een erg geslaagd feest met een goede live band. Uiteindelijk lag iedereen vermoeid van het roeien en vol van het eten en bier in bed.

Zondag 3 november 2019.

Echte mannen roeien brak! De ochtend na het MPM feest. Iedereen had het er op zijn eigen manier ontzettend zwaar mee. Gelukkig stond er nog een laatste keer Muiden-Pampus-Muiden roeien op het spel. Deze laatste race wordt ook wel de brakke race genoemd. Roeiteam Cornelis Douwes voldeed ruimschoots aan deze benaming. Met frissen tegenzin lagen wij om 11:30 klaar voor de laatste race. Met de motiverende worden van Douwe “roei hem zo snel mogelijk naar de haven dan kunnen we huis” in onze gedachten begonnen we aan de race. De wind was gaan liggen waardoor de heen en terugweg even zwaar zouden moeten zijn. Met veel pijn en moeite kwamen we toch redelijk snel bij de finish lijn in de buurt. Met een eindsprint die voor het gevoel een half uur duurde vlogen we uitgeput over de finish. Met een tijd van 49:19 en een wattage 57 was dit onze beste prestatie van het weekend. Echt mannen roeien brak! Na de race hebben we de sloep naar de kraan geroeid en is deze op de trailer gezet. Hierna hebben wij koers naar Harlingen gezet om de 18:00 uur boot te halen. Op de boot hebben we ons potje yahtzee gespeeld, want echt mannen gooien grote straat. Na dit potje heeft iedereen de binnenkant van zijn ogen aandachtig bekeken totdat we weer terug op Terschelling waren. Moe maar voldaan kropen wij ons bed in.


De winterstop is begonnen, dus tijd voor sloeponderhoud. In maart zullen we weer gaan beginnen met trainen. Nu is het tijd voor een winter welverdiende rust. In maart zullen we weer terug op het water zijn in een mooi opgeknapte Cornelis Douwes. Kalenderjaar 2019 met een mooi roeiweekend afgesloten. 2020 gaat de focus weer volop de beruchte Harlingen-Terschelling race maar daar denken we voorlopig even niet aan.

Ook willen wij iedereen bedanken die ons heeft aangemoedigd. Al was het met een berichtje op deze pagina of langs de waterkant, we konden het zeer waarderen. We zien jullie in 2020 weer!

Namens roeiteam Cornelis Douwes.
Douwe Hoekema, Geert van Gameren, Sanne Tambach, Koen Noomen, Jaron Agterberg, Kees van Herwaarden, Yannick Ronda, Aart Bijl en Kevin Hof.