Grachtenrace 2016 Cornelis Douwes en Aquarel

Afgelopen zaterdag 8 oktober reisde de Willem Barentsz Studentenvereniging ploegen weer af naar Amsterdam voor de grachtenrace. De meeste roeiers zaten aan boord van de half 8 sneldienst, omdat er anders te weinig tijd zou zijn om in Amsterdam te komen. De wedstrijd begon bij het olympisch stadion waar iedere 30 seconden een sloep vertrok voor een tocht van 22 loodzware kilometers door de grachten en over het Amsterdamse IJ. Het WBS-Mammoet team ging deze wedstrijd een primeur maken in de Aquarel, een roeisloep van de Maritieme Academie in Harlingen. Als achtste zou de Aquarel van start gaan, maar het eerste uur waren zij vooral bezig met het wennen aan de roeisloep. Ze was wat zwaarder en logger als ingeschat was. Het beloofde een zware race te worden waarbij iedereen tot het uiterste werd gedreven door een uiterst fanatieke stuurman. Na vijf minuten werden de eerste sloepen ingehaald door de Aquarel, een half uur later volgde de laatste. Nu was het vrij spel voor de Aquarel het kwam nu aan op uithoudingsvermogen en stuurmanskunsten. Ze werden begeleid door de havendienst van Amsterdam die als taak had, het vrij maken van het vaarwater voor de deelnemers. De laatste 8 km zouden grotendeels geroeid worden in de grachten, veel manoeuvreren en veel afstoppen en weer optrekken. Het was zwaar, het was warm, het was vochtig het was PRACHTIG. Onder begeleiding van foto makende Chinezen trokken we de 2000kg wegende schuit richting de finish. Op het laatste stuk kwam een Terschellingse sloep opduiken achter de Aquarel. Er werd gestreden en werd gescholden ,dit mag niet gebeuren dit kan niet, we hebben het een lange tijd kunnen uitstellen, maar we moesten er aan toegeven, de Aquarel werd 4 minuten voor de finish ingehaald. Na een eindsprint waarbij acceleratie centraal stond werd er een snelheid van 11 km/h gehaald. Dit waren de laatste lootjes, iedereen zijn spieren verzuurde tot pH waarde 2.0. Het maakte ze niks uit ze gingen gewoon door. De snelheid bleef er in, nog 200 meter nog even een klapje erbij, ogen dicht en knallen. De Aquarel ging over de finish als tweede sloep met een tijd van 02:43:01.

De Cornelis Douwes ging starten om 12:10:00, het beloofde een interessante wedstrijd te worden met. aan boord waren een aantal nieuwe roeiers die deze dag meteen de vuurdoop zouden krijgen. De eerste 11 km van de race werd zonder al te veel hinder van andere sloepen geroeid. Naar mate de race vorderde werd het steeds zwaarder en werden de wateren steeds smaller. Op de rechte stukken werd er geprobeerd zoveel mogelijk sloepen in te halen, omdat dit in de bochten niet mogelijk is. De Cornelis Douwes had nog vermogen tussen twee bruggen was er de intentie een andere roeisloep in te halen. Er werd geen ruimte gegeven en de inhaal actie moest afgebroken worden. Nadat de grachten gepasseerd waren was er nog een recht stuk waarop er weinig gebeurde. Er werd geprobeerd de snelheid nog wat op te voeren, maar de grachten hadden zijn tol geijsd. Na een tijd van 02:28:07 werd de finish bereikt.

 

Het was een interessante race waarbij mooie in haal acties zijn gemaakt, maar waarbij iedereen ook tot het uiterste is gegaan. Na de tijd was iedereen kapot, shirts nat van het zweet, blaren/bloed op de handen en geen kracht meer om een stap te zetten. Het was mooi geweest, de Cornelis Douwes ging weer terug naar Terschelling. Terwijl het WBS-Aquarel team in Amsterdam zou blijven. De prijsuitreiking zou om 19:00 plaatvinden. Er speelde een live muziek bandje er was eten en bier. De sfeer was wat lafjes en kil, het WBS-Mammoet team besloot dat het zo niet verder kon. We verplaatsten ons zelf tot in de feest tent en dat was te merken. Angels, Wild Rover en nog vele andere nummers werden er gezongen. De dag erna zouden ook de Aquarel roeiers aankomen op Terschelling.