Grachtenrace Amsterdam

Grachtenrace vanuit de Egbert Wagenborg

Met de boot van half 8 vertrok het roeiteam ‘WBS Wagenborg’ naar Harlingen.Op de boot werd er al snel duidelijk dat we allemaal wel gespannen waren voor de wedstrijd. Onze teamleidster Esther Zeilstra had een lekker ontbijtje gemaakt; pasta met kip of met tonijn.
In Harlingen werd de sloep aangekoppeld en konden we met een busje vol enthousiaste meiden richting Amsterdam. De sloep kon te water achter het Olympisch Stadion, waar onze stuurman Stijn Heeroma zich bij het team voegde.
We hadden daarna nog ongeveer 10 minuten om ons klaar te maken voordat we al moesten starten.
De ‘Egbert Wagenborg’ startte als nummer 43, slechts een half minuutje voor de ‘West Arvada’ waardoor er al snel een heftige strijd ontstond tussen de twee Terschellinger damessloepen.
Tijdens de race spande het erom, zij zagen vrij vroeg een kans ons in te halen, maar door een knap staaltje stuurmanskunsten konden wij ze weer inhalen. Verderop in de race werden wij echter gehinderd onder een brug en konden de andere dames ons weer voorbij.
Helaas hadden wij hierna nog een akkefietje door een andere sloep na een brug en liep de ‘West Arvada’ verder voor ons uit. Ondanks de drukte en chaos is onze sloep er zonder hevige kleerscheuren vanaf gekomen, met dank aan onze stuur! Niets had ons goed voor kunnen bereiden op de intensiteit van deze race. Met een getrainde afstand van 15 kilometer moest er nog 8 op karakter worden gedaan en dat hebben we laten zien!
We kwamen als 8e over de finishlijn en zijn daardoor 6e van alle damessloepen geworden.

Ook zijn we 1e van de dames kuikensloepen geworden wat betekent dat wij al met zekerheid kunnen zeggen dat wij het kuikensloepen seizoen van de dames hebben gewonnen. Helaas kon niet iedereen bij de prijsuitreiking zijn, maar Stijn, Esther en Anja namen uiteraard met alle plezier onze bekers in ontvangst. Het was uiteindelijk een geweldige wedstrijd waar we met het hele team trots op mogen zijn!

Gabriëla van der Wilt & Maroussia Janssen

Grachtenrace vanuit de Cornelis Douwes

Zaterdag 10 oktober was het de tweede zaterdag van de maand Oktober, en dat betekent jaarlijks voor de roeiers van het MIWB dat er afgereisd word naar Amsterdam om daar de 22 kilometer lange grachtenrace te roeien.
Ook dit jaar ging de sloep ‘CornelisDouwes’, gesponsord door AnthonyVeder er weer vol goeie moed heen.
Zaterdagochtend de 07:30 sneldienst gepakt en eenmaal in Harlingen aangekomen stond daar het voor twee dagen gehuurde busje alweer klaar.
De sloep stond op het MS Friesland en die zou pas rond 09:00u aankomen dus was er nog even tijd voor de nodige boodschappen.
Eenmaal onderweg begon de dag zoals die voor het team op elke wedstrijd dag begint, met het foute uur van Qmusic, de sfeer zat er gelijk weer goed in!


De start van de Grachtenrace zou bij het Olympisch stadion plaatsvinden en daar was ook het kranen, rond 10:30u kwam het team van de CornelisDouwes daar aan samen met de dames van de ‘EgbertWagenborg’. Het kranen schoot echter niet echt op, en met startnummer 43 en starttijd 11:21u werd het voor de ‘EgbertWagenborg’ toch wel eens tijd om te water gelaten te worden en de spanning was bij sommige dames dan ook duidelijk op het gezicht af te lezen.
Eenmaal te water konden ze dan ook vrijwel gelijk door naar de start, en daar stond natuurlijk het team van de ‘CornelisDouwes’ aan wal om ze aan te moedigen.
Toen werd het voor het team van de ‘CD’ zelf ook wel eens tijd om in de sloep te gaan zitten en misschien nog even wat slagen in te roeien. Met startnummer 91 en starttijd 11:51u was het dan ook voor ons tijd om te starten, met 30seconden achter ons het team van de ‘Cor de Bruin 2’ uit Rotterdam.
Het doel was deze sloep achter ons te houden, en eenmaal gestart werd duidelijk dat dat wel moest lukken deze wedstrijd omdat de ‘Cor de Bruin 2’ al redelijk vroeg in de wedstrijd uit het zicht was verloren.
De route voerde de ‘CD’ vanaf het Olympisch stadion richting de Amstel, en vanaf daar door de Singelgracht richting het Lozingskanaal. Het ging erg goed, de snelheid zat er in en je kon merken dat iedereen van plan was alles te geven en al snel werden dan ook de eerste sloepen ingehaald.

Eenmaal op het lozingskanaal stond er nog best wat wind waar tegen in geroeid moest worden, maar zoals de stuurman dan altijd roept, moet daar gewoon tegen in gebeukt worden en dat gebeurde dan ook vol overtuiging. Eenmaal de bocht om had het team de wind juist in de rug en zo werd er met een goeie snelheid via de Nieuwe Vaart richting het scheepvaartmuseum geroeid, waar vervolgens rond een boei op het Oosterdok richting de Oudeschans geroeid moest worden.
Voor de draai rond de boei was het wedstrijdveld goed te zien vanuit de sloep, en al snel werd het duidelijk dat het vechten om een plekje nu toch wat heviger zou worden, er was namelijk een dicht veld te zien met grote logge sloepen waar bijna geen voorbij aan was te komen in de smalle grachten van het Amsterdamsche centrum.
Al snel liep de ‘CD’ in op deze sloepen en zo begon het eerste duel om als eerste onder een bruggetje door te komen. Helaas werd bij dit eerste duel gelijk duidelijk dat niet elke stuurman begrijpt dat het soms gewoon niet gaat om met twee sloepen onder een brug door te gaan.
Vlak voor de ‘CD’ stuurt een andere sloep ineens richting dezelfde kleine doorgang, en doordat het team net een sprintje had ingezet was het te laat om nog enigszins te kunnen uitwijken of te remmen.


Hierdoor klapten de twee sloepen op elkaar en zo lag de ‘CornelisDouwes’ in een klap stil en klem onder het bruggetje samen met de ‘Rotterdammer 2’, waarna een enigszins onvriendelijke uitwisseling van woorden ontstond tussen de twee sloepen.
Goed, gebeurd, dan maar een paar klapjes strijken waardoor het team weer vrij kwam en alsnog onder de brug door kon, en toen werd het duidelijk wat de schade aan de sloep was.
De uithouder van de stuurboord 4 roeier was afgebroken en samen met de bijbehorende dol te water geraakt, waardoor er met een roeier minder geroeid moest worden.
Eenmaal in de gracht werd het gelijk duidelijk dat het een hele uitdaging zou worden om sloepen in te halen, en moest er helaas veel ingehouden worden omdat er achter grote trage sloepen geroeid werd.
Ondertussen had de stuurboord 4 roeier met behulp van een beetje creativiteit ervoor gezorgd dat hij toch nog een soort van mee kon roeien, al was dit niet ideaal.
Hier en daar werd er vervolgens toch nog een sloep ingehaald en zo werd op een gegeven moment ook sloep ‘De Rijp’ van team WBS-Fugro ingehaald.


Vanuit de Prinsen gracht werd richting de Kostverloren vaart geroeid, waar het laatste lange rechte stuk van de wedstrijd geroeid werd. Hier was het voor de ‘CD’ zaak om de opgelopen vertraging toch nog wat weg te roeien, en dat lukte redelijk, de een na de andere sloep werd ingehaald en zo stoven de jongens in moordend tempo richting de Finish.
Tijdens het laatst stuk werd zoals tijdens elke wedstrijd nog even voluit gesprint, wat overigens voor de roeiers wel een eeuwigheid leek duren met dank aan het volmaakte inschattingsvermogen van de stuurman.
Na 2uur, 19minuten en 31seconden finishte de ‘Cornelis douwes’ na plusminus 22kilometer geroeid te hebben.
Gelijk werd de ‘EgbertWagenborg’ opgezocht en zo werd door beide teams het welverdiende biertje genuttigd onder het genot van een nazomers zonnetje.
Om 19:00u ’s avonds was het tijd voor de prijsuitreiking, tegen de verwachting van team in werden ze ineens toch het podium opgeroepen om de 2e prijs in het kuikenklassement overhandigd te krijgen, en met een 25e plek in het algemeen klassement bestaande uit ongeveer 140 sloepen was het team dan toch nog enigszins tevreden, hoewel er daarna gelijk gespeculeerd werd over de eventuele plek in het algemeen klassement als het team niet klem gezeten had en niet een tijd met een roeier minder geroeid had. Hierna was het tijd voor een hapje en een drankje in de stad, waarna de volgende dag teruggereden werd naar Harlingen om daar om 3uur de boot naar Terschelling te pakken. Nu is het zaak de sloep weer in orde te krijgen voor 31oktober, waarop de MPM te Muiden geroeid gaat worden, kijken wat daar te halen valt.

Thomas de Jager – Cornelis Douwes